Yol Şiirleri

Sonsuz ufukların arasında kaybolmuş bir yolcu gibi, şairin dizeleri zamanın ve mekânın ötesinden seslenir. Her adım, bilinmeyene atılan bir adımdır; her söz, gökyüzünün mavisinde eriyen bir iz. Issızlığın ağırlığına rağmen, umut bir ışık huzmesi gibi yolunu aydınlatır. Geçmişin yükü omuzlarında, geleceğin belirsizliği önünde dururken, şair varoluşun derinliklerine dalar. Bir kapının kapanışı kadar kısa, bir diğerinin açılışı kadar uzun olan bu yolculuk, ne başlangıcı ne de sonu belli bir serüvendir. Kelimeler, bazen bir çöl kumuna yazılmış gibi silinir, bazen de sonsuzluğa kazınmış bir harf gibi kalır. Şiir, burada bir arayışın, bir sorgulamanın ve belki de bir teslimiyetin ifadesidir.