Tanıdığım Nazım Hikmet

Nâzım Hikmet’in “Beni burada gömerlerse canım sıkılır” dediği o uzak topraklarda, Moskova’da bir araya gelişlerinin öyküsü bu kitapta saklı. Orhan Karaveli, şairle tanışan son Türk gazetecilerden biri olarak, o unutulmaz buluşmanın sıcaklığını sayfalara taşıyor. İlk karşılaşmanın heyecanı, Nâzım’ın coşkulu kucaklaması, genç gazetecinin şaşkınlığı ve aralarında yeşeren dostluğun ilk kıvılcımları, sanki dün yaşanmış gibi canlı. Karaveli’nin anlatımı, sürgünün acısını yüreğinde taşıyan bir adamın memleket hasretini, sevgi dolu bir bakışın ardında nasıl gizlediğini gözler önüne seriyor. Şairin o kocaman gülümsemesi, heyecanlı sesi ve içten sarılışı, yıllar sonra bile insanın içini ısıtan bir anı olarak kalmış. Bu satırlar, sadece bir ziyaretin değil, vatanından uzakta geçen bir ömrün hüznünü ve umudunu da barındırıyor.