Su Şiirleri

Pelin Bindal’ın dizelerinde su, yalnızca bir doğa öğesi değil; arınmanın, özlemin ve derin arayışların simgesine dönüşüyor. Şair, kirlenmiş olanın temizlenişine tanıklık ederken, susuz kalan ruhların kana kana içme hasretini fısıldıyor. Işıkla beslenen yolcular, unutulmuş hikmetlerin peşinde; kaynağı belirsiz bir çağrıya kulak verenler, iz sürücüleri... Musaların, peygamberlerin ve onların mirasını taşıyanların izinde, sessiz bir yolculuğa çıkıyor dizeler. Suyun akışında gizlenen anlamlar, sayfalar arasında dalgalanarak okuru kendi derinliklerine çekiyor. Bindal, kelimeleriyle bir nehir yatağı açıyor; akan her satır, hem arınma hem de yeniden doğuş vaadi taşıyor.