Şiirler 2 (1985-1995)

Tuğrul Tanyol’un ikinci şiir kitabı, zamanın soğuk yüzüyle hesaplaşan dizelerle örülü. Yarası açık kalanların, buz tutmuş umutların ve dağılan berraklığın peşine düşüyor şair. Kış, yalnızca bir mevsim değil, içine çekilen nefesin donduğu, yaraların sonsuzluğa uzandığı bir metafor burada. Ayaklarına değip kaçan sular gibi kaygan ve geçici olanla oynarken, gülüşler bile bulanıklaşır. Buzun altında kanayan acılar, sessizce biriktirdiği hüzünle konuşur sayfalar boyu. Tanyol, sözcükleri ustalıkla kırarak, parçalanmışlığın içinde bile bir bütünlük arar. On yılın izlerini taşıyan bu şiirler, soğuğun diliyle yazılmış bir direnişin hikâyesi.