Şiirle Tutulan

1980’lerden bu yana süregelen bir erozyon, insana duyulan güveni aşındırdı. İdeallerin ve acıların yerini çıkar hesapları aldı; merkez, parçalanarak küçük iktidar odaklarına bölündü. Teknoloji, düşüncelerimizi paylaşma hızını artırsa da, düşüncelerimizin kendisi elimizden kayıp gitti. Etik çöküş, değerlerin yozlaşması, iktidara yaranma telaşı her kesimi sardı; şair de bu girdaptan nasibini aldı. Artık ne ezilenin ahlakı kaldı, ne de isyan edenin. Bir IMF başkanına fırlatılan ayakkabının markası bile Nike olabiliyorsa, ezilmişlik de isyan da birer karikatüre dönüşmüş demektir. Yine de umut, direnişin ve özgürlüğün şiirden doğacağına inanmakta ısrar ediyor. Bu inanç, uzun süre daha sönmeyecek gibi görünüyor. Tamer Gülbek’in *Şiirle Tutulan*’ı, bu karmaşanın ortasında, sözün gücüne tutunmanın imkânlarını arıyor.