Şiire Şayan Vakitler

Şiir, bazen bir hüznün kutsal sayfalarına dönüşür. Kalem elinde, şairin yol arkadaşı mıdır yoksa kaderini çizen gizemli bir güç mü? Mürekkep, bir ilham kaynağı olarak akar mı, yoksa içindeki karanlığı besleyen bir zehir midir? Her dize, hayalin büyüsüne kapılsa da gerçeğin soğuk yüzünü gösterir şaire. Oysa şair, bu ikilemde sıkışıp kalır: Ya düşlerin sarhoşluğunda kaybolacak ya arafta şairane bir yükselişe geçecek ya da kalemi kırıp sıradanlığın içinde eriyecektir. Bu kitapta, şair gerçek dünyaya adım atarken, arafta biriktirdiklerini de yanında taşıyor. Hayal ile hakikat arasında gezinen dizeler, okuyucuyu kendi iç hesaplaşmasına davet ediyor. Şiirin büyüsü, bazen bir kurtuluş, bazen de kaçınılmaz bir mahkûmiyet olabilir. İşte bu sayfalarda, o ikilemin izleri var.