Şiirde Kaldı Şehirler

Doğunun sisli ufuklarında yazıya düşen sözcükler, yalnızlığın izini sürer gibi. Masalların içinden süzülüp gelen bir hayat bilgisi, yüreklerdeki tarihi didikleyenler için gizemli bir anahtar olur. Şehirler, artık eski çatılarında değil, dizelerin arasında soluk alıyor; savaşın bıraktığı izler, şiirin dinginliğinde kayboluyor. Aşkın ateşinden geçmiş gençliğin cesareti, devrim rüyalarını yeniden canlandırıyor. Bekleyen şehirler, umutla dolu gözlerle, düş kuranları çağırıyor. Her dize, bir kentin sessiz çığlığına dönüşürken, geçmişin yankıları bugüne uzanıyor. Kelimeler, yalnızlığın adasını unutmayanlara, yeni bir vatan sunuyor.