Sarıklı ihtilâlci Ali Suavi

Ali Suavi, adını tarihin tozlu sayfalarına altın harflerle yazdıran bir isyanın sessiz kahramanıdır. Kimileri onu göklere çıkarır, kimileri yerin dibine batırır; ama gerçek olan şu ki, sözcüklerin ötesinde dimdik ayakta kalan tek Suavi, İstanbul’un ilk sivil devrim girişiminde can veren olandır. Ölümü, bir numarayla damgalanmış bir müze duvarına asılı resimden ibaret değil, sopaların gölgesinde sessizce boğulan bir haykırıştır. 3495 numarası, bir şehidin değil, bir fikrin anısına çakılmış soğuk bir madalyadır. Mithat Cemal Kuntay, bu destansı trajediyi şiirin büyülü diliyle yeniden canlandırıyor. Belgelerin soğukluğuna sığınmadan, Suavi’nin kanıyla yazdığı medeniyet destanını dizelere dökerken, onun yalnızca bir isyancı değil, bir düşüncenin bedelini ödeyen cesur bir öncü olduğunu hatırlatıyor. Askeri müzenin duvarında asılı portresi, bir asker gibi değil, bir fikir eri gibi durur; çünkü onu öldüren,.