Para ve Devlet

Geleneksel ekonomi anlayışı, parayı yalnızca bir takas aracı olarak görür ve piyasaların kendi kendini düzenleyen "görünmez el"ine güvenmenin en doğru yol olduğuna inanır. Devlet müdahalesinin genellikle sorunları derinleştirdiği, paranın ise ancak düzen bozulduğunda önem kazandığı düşüncesi, uzun yıllar makroekonomik politikalara yön verdi. Ne var ki 1929 Büyük Buhranı, bu klasik görüşlerin yetersizliğini gözler önüne serdi. Devlet, iş dünyası ve sendikalar arasındaki dengesizlik, Keynesyen politikaların Batı ekonomilerinde yeni bir çığır açmasını sağladı. Ancak 1970’lerdeki stagflasyon krizi, bu yaklaşımın sorgulanmasına neden oldu. 2008 küresel finans krizi, para ve devletin ekonomideki merkezi rolünü bir kez daha ortaya koydu. Yine de iktisat bilimi, bu gerçekliği yeterince dikkate almaktan uzak kaldı. Kriz sonrasında ortaya çıkan yeni bir ekonomik vizyon eksikliği, kemer sıkma politikalarının.