Mevlevî Sülûkü & Cezire-i Mesnevi ve Şerhlerine Göre

Mevlânâ’nın başyapıtı Mesnevi, Osmanlı dönemi tasavvuf düşüncesinin en çok yorumlanan ve üzerinde durulan eserlerinden biri olmuştur. Yüzyıllar boyunca sayısız çeviri, açıklama ve seçki çalışmasına konu olan bu metin, özellikle 15. yüzyıldan itibaren Osmanlı coğrafyasında zengin bir şerh geleneği oluşturdu. 16. yüzyılda Mevlevilik içinde önemli bir yer edinen Yusuf Sîneçâk, Melâmî bir bakış açısıyla kaleme aldığı Cezîre-i Mesnevi adlı seçkisiyle dikkat çekti. Yaklaşık 27 bin beyitten oluşan Mesnevi’den seçtiği 366 beyitle, manevi yolculuğun aşamalarını özetleyen bu eser, kısa sürede büyük ilgi gördü ve üzerine beş farklı açıklama yazıldı. Bu kitap, Sîneçâk’ın Cezîre-i Mesnevi’sini, onun şerhlerini ve Mevlevî tarikatının manevi eğitim sürecini derinlemesine ele alıyor. Mesnevi’den yapılan bu seçkinin düzeni üzerinden, gafletten uyanıştan başlayarak nefsin arındırılması, kalbin saflaştırılması ve ilahi aşka.