Kutsal Ekonomi

Bir avuç çileği dalından kopardığınızda, tazeliğini koruması için hemen tüketmeniz ya da başkalarıyla bölüşmeniz gerekir. Peki ya paraya da aynı mantıkla bakarsak? Elinizdeki 1.000 lira, aylar geçtikçe eriyip 900 liraya düşse, onu saklamak yerine ihtiyaçlarınızı karşıladıktan sonra kalanını başkalarına aktarmayı seçmez miydiniz? Charles Eisenstein, *Kutsal Ekonomi*’de paranın da tıpkı doğadaki kaynaklar gibi dolaşımda kalması gerektiğini savunuyor. Bugün her şeyin –emekten suya, sevgiden bir kavanoz reçele kadar– bir fiyat etiketiyle metalaştığı bir dünyada, ekonomiyi kutsallıktan uzaklaştıran bu sistemin alternatifini sorguluyor. Ya para, değerini yitirdikçe değil, paylaşıldıkça anlam kazansaydı? Ya cömertlik, rekabetin yerini alsaydı? Eisenstein’ın önerdiği model, ekonomiyi yeniden insanileştirmeyi hedefliyor: Bir armağan ekonomisi, karşılıksız verişin ve dayanışmanın hüküm sürdüğü bir düzen. Peki böyle.