Klasik Türk Şiirinin Son Baharı Sebk-i Hindi

Divan şiirinin son dönemlerinde boy gösteren Sebk-i Hindi, Türk edebiyatının derin izler bırakan üsluplarından biri olarak öne çıkar. Bu akım, yalnızca içerikle değil, söyleyiş biçimiyle de dikkat çeker; zira klasik şiirimizde anlam kadar anlatım da belirleyici rol oynar. Dr. İsrafil Babacan’ın titiz çalışması, Hint üslubunun 16. yüzyılda İran ve Hint coğrafyasında filizlenişinden, 18. yüzyılın sonlarında Osmanlı topraklarında etkisini hissettirmesine uzanan serüvenini inceliyor. Geleneksel ve çağdaş üslup araştırmaları ışığında ele alınan bu akım, Sâib-i Tebrizî, Kelîm-i Kâşânî, Nâilî ve Şeyh Galip gibi usta şairlerin eserlerinde nasıl şekillendiğini gözler önüne seriyor. Doğu-İslam medeniyetinin duraklama öncesi son parlak dönemine damga vuran Sebk-i Hindi, Fars edebiyatındaki köklerinden Osmanlı şiirine uzanan yolculuğuyla, estetik bir miras olarak değerlendiriliyor.