Kenzi Divanı /Noktanın Sonsuzluğu

Abdülaziz Şenol, tasavvuf geleneğinin 20. yüzyıldaki önemli temsilcilerinden biri olarak, şiirlerinde derin bir manevi yolculuğu gözler önüne serer. *Kenzi Divanı / Noktanın Sonsuzluğu*, onun yaşam boyu süren arayışının somut bir yansımasıdır. Divanın açılışında yer alan "Ataya-yı Hüda’dır hep dile varid bu Divanım / İçinde her ne yazdımsa odur hal-i perişanım" dizeleri, genç yaşta başlayan bu içsel serüvenin ilk izlerini taşır. Eser, Şenol’un 17 yaşında tanıştığı tasavvuf düşüncesinin zamanla nasıl olgunlaştığını, şiir diliyle nasıl şekillendiğini gösteren bir bütünlük sunar. Divan, onun kaleminden çıkan tüm şiirleri bir araya getirerek, sayfalarca anlatılabilecek hakikatleri tek bir ciltte yoğunlaştırır. Her mısra, hem kişisel bir iç hesaplaşmanın hem de evrensel bir arayışın izlerini taşır. Sözcükler, bir yandan bireysel perişanlığı dile getirirken, öte yandan ilahi olanla kurulan bağı da görünür.