Kaybolmuş Şiir

Dudaklarında solan bir fısıltı, göğsümde yanan ateşin titreşimiyle eriyip gitti. Sanki zamanın ötesinde, bilinmeyen bir boyutta gezinen bir şairin ruhu, içimdeki boşluğu doldurmak için beni seçti. Oysa bu boşluk, bana ait olmayan bir şeyin gölgesinde büyüyor; yüreğim dayanamayacak gibi. Belki de bu kez ben yazmalıyım, ikinci bir şans olarak. Örümcek ağlarına takılan umutlar gibi, içimdeki sesi kelimelere dökmek için. Kelimeler, yalnızlığın izlerini taşıyan bir yolculuğa çıkıyor. Her dize, kalpteki yangının yankısı, her mısra, kaybolmuş bir şiirin peşinde koşan ruhun çığlığı. Bu sayfalarda, duygunun derinliklerine dalarken, belki de kendimizi yeniden bulacağız.