Karekök Hayat

Modern dünyanın cilalı yüzü ardında sakladığı gerçek, insanı yavaş yavaş kemiren bir ölüm dansıdır. Göz kamaştıran ışıkların altında, aslında her adımın bir mezar taşı olduğunu fark etmek ne zordur. İlk günahın gölgesinde doğan bu gezegen, içindeki kurtlarla birlikte nefes alıp verirken, insan da kendine sorar: "Burada kimim ben? Bir gölge mi, yoksa gölgeyi düşüren ışık mı?" Bazen Sisifos’un taşına tutunup umutsuzca itersiniz, bazen de yolun kıyısında oturup cehennemin kapılarını seyredersiniz. Vahada susuzluktan kavrulan bir ateşböceği gibisinizdir; aradığınız su belki de sizi yok edecek olan zehirdir. Belki de asıl cehennem, kendi içimizde yanan ateşin, kaybettiğimiz parçalarını aramaktır. Bu dünyada her şey bir kısırdöngü: ölümün karesi hayat, hayatın kökü ise ölüm. Ve siz, bu oyunun içinde kaybolmuş bir figürsünüz.