Karacaoğlan / Bütün Şiirleri

17. yüzyılın ozanı Karacaoğlan, Anadolu’nun bağrından kopup gelen sesiyle halkın gönlünde taht kurdu. Şiirleri, divan kalıplarının dışında, samimi ve içten bir dille yazıldı; bu yüzden kısa sürede Rumeli’den Azerbaycan’a kadar dilden dile dolaştı. Yaşarken kazandığı ün, ölümünden sonra da büyüyerek günümüze ulaştı. Onun dizeleri, halk arasında öyle bir mayalandı ki, zamanla hayatı etrafında efsaneler doğdu. Bugün bile türküleri radyolarda çalınıyor, toplantılarda saz eşliğinde söyleniyor; hatta şiirleriyle karışık hikâyeler romanlara, filmlere konu oluyor. Karacaoğlan’ın acısı, ayrılığı ve yoksulluğu anlatan dizeleri, çağdaşlarını etkilediği gibi sonraki kuşakları da derinden sarstı. "Vara vara vardım ol kara taşa" diye başlayan o hüzünlü mısralar, nice gönülleri dağladı, nice yürekleri titretti. Ölümün acı şerbeti, ayrılığın burukluğu ve yoksulluğun çaresizliği onun şiirlerinde hep bir arada, iç içe.