Kan Yazısı / Bütün Şiirleri 2

Abdurrahim Karakoç’un dizeleri, Anadolu’nun derin yaralarını söküp çıkarır adeta. "Gevşek durma" diye haykırırken, çaresizliğin kucağında debelenen bir coğrafyanın sesi olur. Ahmet Ağa’nın, Çoban Osman’ın sırtına yüklenen yükler, düzene kambur gibi çöken adaletsizlikler karşısında isyan eder. Üç beş kişinin mutluluğu uğruna unutulan, horlanan bir vatanın perişanlığı, şairin kaleminden dökülür. Karakoç, sadece şikayet etmez; düğümü çözecek elleri arar, umudu diri tutar. Şiirleri, Anadolu’nun tozlu yollarında yankılanan bir çığlıktır; hem acıyı hem direnci taşır. Her dize, bir halkın soluğunu, mücadelesini ve bekleyişini anlatır. Okuyanı, bu topraklara yeniden bakmaya, sorumluluk almaya çağırır.