İstanbula Hasret

İstanbul’a duyulan aşk, Necip Fazıl’ın dizelerinde sıradan bir duygu olmaktan çıkar; derin bir tutkuya, hesaplaşmaya, hatta bir varoluş meselesine dönüşür. Sevmek, kolayca dökülen bir söz değildir onun için. Basit bir tercih ya da geçici bir hevesin ötesinde, insanın içine işleyen, anlamını aradığı bir eylemdir. Bu şehir, şairin gözünde yalnızca taş ve toprak değil; sevginin en karmaşık, en yüce halini barındıran bir aynadır. Kara sevda dediği şey, İstanbul’un sokaklarında, surlarında, ruhunda gizlidir. Necip Fazıl, bu kitapta sevgiyi, aleladeliğin içinden çekip alır; onu harikulade kılan gizemi, dizelerine işler. İstanbul’a olan hasreti, aslında insanın kendi içine duyduğu sonsuz bir özlemdir belki de.