İlk Kar / Toplu Şiirler 1983-2014

Salih Bolat’un şiiri, 1980 sonrası Türk edebiyatında kendine has bir duruş sergiliyor. Dönemin yaygın akımlarından farklı olarak, yalın ve arı bir söyleyişe yaslanan dizeleri, şiirin özüne dönme arayışının güçlü bir örneği olarak öne çıkıyor. Eylemin ve dışsal unsurların gölgesinden sıyrılarak, içsel bir derinliğe yönelen Bolat, düşüncenin yoğunluğunu şiirinin temel taşı haline getiriyor. Ataol Behramoğlu’nun da vurguladığı gibi, kendine özgü sesini bulmuş bir şair olarak, okurunu sözcüklerin ötesinde bir anlam katmanına davet ediyor. Kemal Özer’in işaret ettiği cesur tavrı, şiirin sınırlarını zorlarken bile sadeliği elden bırakmıyor. Bu toplu şiirler, Bolat’ın otuz yıllık yolculuğunu bir arada sunarak, onun şiir evreninin zenginliğini ve tutarlılığını gözler önüne seriyor.