İblise Göre İncil & Yazı Şiirleri (1973-2002)

Geçmişin kanat sesleri ardımda, defterlerim dolup taştı; şimdi tek bir hece, yarım bir dizeyle boğuşuyorum. Yollar, köprüler, karanlık geçitler aştım ben. Oğullarım isyana meyleden bir kavim, kızlarım sonsuz bir arayışın tohumları gibi serpildi. Bir kadını sevdim, dünyam ondan kopup gitti; ışığı sönmüş bir lambaya döndü her şey. Bir başkasını da: doyamadan, tüketmeden bıraktım. Sonuncusuysa yanı başımda fırtına gibi esti, incecik bir tül gibi solup gitti. Şahin misali gamlı, yalnızlığımla baş başayım artık – nasıl yaşadıysam öyle, nasıl yaşayacaksam. Sözcükler, şiirler ve yazılar arasında kaybolan bir ömür; 1973’ten 2002’ye uzanan bu satırlar, bir ruhun labirentlerinde gezinen izler.