Hoşçakal Kıbrıs & Turnalar Nereden Gelirdi?

Nazım Beratlı’nın dizeleri, geçmişin izlerini bugüne taşıyan bir yolculuk gibi. Kıbrıs’ın sessiz çığlıkları, belleğin derinliklerinde yankılanırken, turnaların gelişiyle açılan kapılardan geçen anılar, umutla karışık bir hüzünle dokunuyor sayfalara. Olga’nın adı, bir çağrı gibi tekrarlanırken, zamanın ötesinden gelen sesler, "Seni seviyorum"un evrensel diliyle buluşuyor. Ölümün soğuk nefesiyle sınanan bir yürek, uslanma arzusuyla açılıyor okura; kollarını sonsuzluğa doğru uzatırken, bekleyişin ağırlığı altında ezilen bir ruhun ince çizgilerini çiziyor. Her dize, kaybolanların ardından bırakılan boşluğu doldurmaya çalışan bir el gibi, geçmişle bugün arasında köprü kuruyor. Sözcükler, bazen bir veda, bazen bir kucaklaşma oluyor; bazen de sessizliğin içinde patlayan bir çığlık.