Hazret-i Süreyya Divanı Varidatı

Ahmed Süreyya el-Kadiri’nin bu eseri, tasavvufun bilinen çizgilerini aşan, derinlikli bir söz hazinesi sunuyor. Klasik anlatımların ötesine geçerek, her dönem insanın yüreğinde yankı bulabilecek kadim bir dille kaleme alınmış. Sözler, sadece bir velinin ya da âşığın değil, varlığın özünden gelen bir bilginin ifadesi olarak karşımıza çıkıyor. Yazar, Pençe-i Âl-i Abâ’nın ilahi bir nitelik taşıdığını, kendi sözlerinin Kur’an’a bağlı kalmak yerine doğrudan vahiy makamından aktığını savunuyor. "Vücûdem çünki mevcûdem" gibi ifadelerle vahdet-i vücûd anlayışını özgün bir bakışla yeniden yorumluyor. Kadirî geleneğinin bir temsilcisi olmasına rağmen, Süreyya’nın yaklaşımı benzersiz. İnanç ayrımı gözetmeksizin her insanın gönlünde yer edinebileceğini, kalbin manevi değeri üzerinde duruyor. Sözleri, dinin, aşkın ya da velayetin ötesinde, evrensel bir bilincin yansıması olarak öne çıkıyor. Bu eser, tasavvuf.