Güneşin İmparatoru Fatih

Fatih Sultan Mehmed, gece yarısının sessizliğinde gökyüzüne bakarken yıldızlar sanki ona yol veriyordu. Ay, gümüş bir hilal olarak belirmiş, gözlerinin önünde adeta bir yaya dönüşmüştü. Elinde beliren kılıçla, içinden yükselen bir sesle haykırdı: "Güneşi yakala!" Yıldızların arasından süzülen ışık, karanlığın sona erdiğini müjdeliyordu. Ufukta beliren güneşe uzanırken, parmakları neredeyse ona değecekti. Bu an, imparatorluğun doğuşunu simgeliyordu; sonsuz bir iktidarın ilk ışığıydı.