Güneş Yalnız Dirileri Isıtır - Oktay Rifat’ın Şiirleri Üzerine

Oktay Rifat’ın şiir evrenine adım atan Alphan Akgül, insanın düşünme biçimini sorgulayarak yola çıkıyor: Düşünmek, aslında benzetmek değil midir? İster taş devrinde ister bugün olsun, insan her şeyi birbiriyle ilişkilendirir, karşılaştırır, anlamlandırır. Rifat’ın dizelerinde de bu kıyaslama dürtüsü kendini gösterir; güneş bazen bir tanrı, bazen bir hükümdar, bazen de sıradan bir nesneye dönüşür – bisiklet tekerine, şamdana ya da bir köpeğe benzetilen bir ışık kaynağına. Kitabın adı da buradan gelir: Güneş, yalnızca dirileri ısıtan bir varlık olmanın ötesinde, zihinde sürekli yeniden doğan bir imgedir. Akgül, Rifat’ın şiirlerini incelerken sadece dizeleri değil, şiirin arkasındaki düşünce biçimini de açığa çıkarmayı amaçlıyor. Benzetmelerin ardında yatan gizemi, insanın anlam arayışını ve şiirin bu arayışla nasıl buluştuğunu irdeliyor. Bir anlamda, şiirin felsefesine dokunuyor; hem Rifat’ın dünyasını hem.