Gerdanlık 1 / Bütün Şiirleri 9

Abdurrahim Karakoç’un dizeleri, zamanın ötesinden seslenir gibi. Ölümün kaçınılmazlığına karşı dikilen putlar, çamurdan ve kardan yapılmış heykeller misali eriyip giderken, insanın yüreğinde yanan ateş hiç sönmez. İlah edindiği yanlışların peşinden gidenler, zalimlerin kılavuzluğunda kaybolurken, o, avucunda kor tutar gibi mücadelesini sürdürür. Yanıp tutuşur, zorlanır ama yılmaz; çünkü davası nefsini hor görmek, Allah için kavga vermektir. Şiirleri, acıyı ve umudu aynı potada eritir, okuru derin bir sorgulamaya çeker. Her dize, bir direnişin, bir aşkın, bir inancın izlerini taşır. Karakoç’un sözleri, geçen yıllara rağmen tazeliğini korur; çünkü insanın içindeki ateşi anlatır, o ateş ki hiç sönmez.