Genç Sokaklarda Sessiz Çığlıklar

Zaman akıp giderken, geride bıraktıklarımızın izleri yüreğimize işliyor. Kaybettiklerimiz, bir daha dönmemek üzere uzaklaşan anlar, içimizde derin bir yalnızlık bırakıyor. Gözlerimiz, söyleyemediklerimizi fısıldarken, gerçek dünya bazen bulanıklaşıyor. Sevmek, acıtacak kadar güzel; değer verdiğimiz her şey, bir anda savrulup gidebiliyor. Gözyaşları, yüreğimizin kirlerini yıkayan tek şey belki de. Gizli kalan umutlar, yalnızca gerçekten gören gözlerde yakamoz gibi parlıyor. Dostluk ve sevgi, derinlerde bir ezgi gibi, sadece hissedenlere ulaşabiliyor. Küçük bir gülüş, anlamsız bir bakış, içine sığdırdığımız anlamlarla silinmez izler bırakıyor. Sokaklar daralıyor, denizler griye dönüyor, gökyüzü pırıltısını yitiriyor. Omzumuza yüklenen sevgi, bazen taşınamaz hale geliyor; içimizde büyüyen yükle birlikte küçülüyoruz. Yaşanmış ya da yaşanmamış anılar gözümüzde canlanıyor, geçmiş ve gelecek karanlıkta.