Eylülname

Eylül ayı, genç bir kuşağın omuzlarına ansızın yüklenen bir bilmece gibiydi. Tıpkı efsanelerde anlatılan Gordion düğümü gibi; yıllar öncesinden örülmüş, çözümü imkansız görünen bir düğüm. Frigya kralının babası Gordios’un Zeus’a adadığı arabasının boyunduruğuna attığı düğüm, kimsenin açamadığı bir sır olarak kalmıştı. Ta ki Büyük İskender, kılıcını çekip düğümü ikiye bölene dek. Bu düğümün ilmikleri arasında korku, boyun eğme, yıkıcı bir sessizlik ve teslimiyet saklıydı. Hepsi bir araya gelince, düşlerin solup gittiği bir kapan gibiydi. Belki de en ağırı, unutulmaya yüz tutan umutların ilmikleriydi. Eylülname, bu düğümün izini sürüyor; gençliğin sessiz çığlığını, kabullenilmiş yenilgiyi ve kırılan hayalleri anlatıyor.