Eğitim Finansmanı

1980 sonrası Türkiye’de eğitim sisteminin dönüşümü, küresel neo-liberal akımlarla paralel bir seyir izledi. Artık yalnızca devlet bütçesiyle finanse edilmeyen eğitim, dış kredilerden özel katkılara, okul gelirlerinden kampanyalara kadar çeşitli kaynaklara yöneldi. Kamu finansmanı ağırlığını korusa da, özel okullar, vakıf üniversiteleri ve dershaneler gibi kurumlar hızla yaygınlaştı. Eğitim, gelir çeşitlendirme politikalarıyla piyasalaştırılırken, okullar birer ticari işletme gibi yönetilmeye başlandı. Bu süreç, eğitim alanını metalaştırmanın ötesinde, bölgelerin sınıfsal yapısına bağlı olarak okullar arasında derin eşitsizlikler doğurdu. Devletin piyasa dostu yönetişim anlayışı, eğitimi rekabete açarken, fırsat eşitsizliğini de körükledi.