Dosta Doğru / Bütün Şiirleri 4

Abdurrahim Karakoç’un dizeleri, yalın ama derin bir coğrafyanın izlerini taşır. Dağların sarp dorukları misali dimdik duran bir duruş, bulutlar kadar hafif ve esintili saçlar... Gözleri, kaşları, kirpikleriyle ayrı bir hikâye anlatır her dize. Bazen alnında, bazen gerdanında dalgalanan o saçlar, yaylalardan yaylalara savrulur gibi yüreklere dokunur. Nice gönüller, bu tellere takılıp kalmış; omuzlarda, bellerde salınan her bukle, bir hatıra gibi akar gider. Karakoç’un şiirinde doğa, insan ve duygu iç içe geçer; her kelime, bir dağ yamacından süzülen pınar gibi berrak ve canlıdır. Bu dizeler, sessizliğin bile anlam kazandığı bir dünyanın kapısını aralar.