Cıvıl Cıvıl Şiirler

Dün gece yıldız avına çıktım, ama gökyüzü bomboştu sanki. Ay öyle kocamandı ki, tek bir ışık zerresi bile görünmüyordu. O zaman denize yöneldim; yakamozları toplamaya başladım. Sepet yetmedi, taşırdı hepsi. Fazlasını rüzgâra bırakıverdim, gökte altın tozları gibi uçuşsunlar diye. Ne var ki gökyüzü onları tutamadı, bir bir döküldüler. Yıldızlar misali yağan bu ışıklar altında, sevinçten coşup dans ettim, kahkahalar atarak. Sanki evrenin kendisiyle oyun oynuyordum, her şey bir an için masala dönüşmüştü.