Çile

Necip Fazıl’ın şiir serüveni, on iki yaşında bir hastane odasında başlar. Annesinin beyaz yatak örtüsünde duran siyah kaplı defter, bitişikteki veremli kızın şiirleriyle doludur. Annesinin bakışları, içindeki gizli ateşi birden alevlendirir: "Keşke sen de şair olsan!" O an, savrulan kar taneleri ve uluyan rüzgara karşı verilen söz, hayatının dönüm noktası olur. Yıllar içinde "Örümcek Ağı", "Kaldırımlar", "Ben ve Ötesi" gibi eserlerle şiirini şekillendirse de, hiçbiri onu tam anlamıyla ifade edemez. Bu kitap, 1922’deki ilk şiirinden itibaren kendi eliyle seçtiği, düzelttiği ve bir araya getirdiği dizeleri barındırıyor. Şiirlerinin yanı sıra, sanat anlayışını besleyen poetikasını da içeriyor; bir yanda estetik duruşu, diğer yanda bu duruşun beslediği derin şiir felsefesi. Necip Fazıl’ın kendi sesinden, titizlikle süzülmüş bir şiir mirası.