Cemal Süreya'ya mektuplar

Ahmed Arif’in kaleminden dökülen bu mektuplar, sadece bir şairin değil, bir dağın, bir coğrafyanın ve o coğrafyanın insanın sesi olarak yükseliyor. Yalın, çarpıcı ve hiçbir zaman yapmacıklıktan uzak bir dille yazılmış satırlarda, kendini "ilkel" diye tanımlasa da onurunu ve köklerini asla unutmayan bir adamın iç dünyası gizli. Diyarbakır’ın izlerini yüzünde taşıyan, çocukluğunda türkülerle sarhoş olan, şehveti erken yaşta keşfeden ve yaşamı tüm çıplaklığıyla kucaklayan bir adamın öyküsü bu. Fotoğrafında alnının akını, yüzündeki çıbanın izini saklamadan görmek istiyor; çünkü gerçekliği olduğu gibi kabul ediyor. "Bacısı güzele kardaş olaydım" diyen türküler, "Çayın öte yüzünde ceylan oynar" diyen dizeler, onun ruhuna işlemiş. Bu mektuplar, sadece Cemal Süreya’ya değil, tüm okura açılan bir kapı; acının, tutkunun ve direncin iç içe geçtiği bir dünyaya.