Celili’nin Leyla vü Mecnun Mesnevisi (İnceleme-Metin-Çeviri)

16. yüzyılın başlarında Edirne’de kaleme alınan Hâmidî-zâde Celîlî’nin *Leylâ vü Mecnûn* mesnevisi, Türk edebiyatının unutulmuş aşk anlatılarından biri olarak öne çıkar. Şair, daha önce *Husrev ü Şîrîn*’i nazmettiği yılın ardından, 1514’te bu ikinci eserini tamamlar. Yavuz Sultan Selim’e sunulan mesnevi, ne yazık ki padişahın ilgisini çekmez. Celîlî’nin ilham aldığı kaynaklar arasında, İslam edebiyatının en bilinen aşk hikâyelerinden biri olan *Leylâ vü Mecnûn* yer alır. Kökeni Arap geleneğine dayanan bu çöl aşkı, önce Nizâmî tarafından Farsça olarak mesnevi biçiminde işlenmiş, ardından Türk şairler tarafından da benimsenmiştir. Celîlî, eseri oluştururken Nizâmî’yi temel alsa da Hâtifî’nin yanı sıra diğer bazı şairlerden de etkilenir. Klasik edebiyatımızın gizli kalmış bu örneği, hem dil hem de anlatım özellikleriyle dikkat çekiyor.