Celili’nin Husrev ü Şirin Mesnevisi (İnceleme-Metin)

16. yüzyılın başlarında, genç bir şair olan Hâmidî-zâde Celîlî, klasik İran edebiyatının en bilinen aşk hikâyelerinden birini Türkçe kaleme almaya karar verir. Nizâmî’nin *Husrev ü Şîrîn*’ini örnek alsa da, eserini kendi üslubuyla yeniden şekillendirir. Yirmi dört yaşında başladığı bu yolculuğu, bir yıl sonra tamamladığında, sadece bir çeviri değil, özgün bir yorum ortaya koymuştur. Celîlî, önceki şairlerin izinden giderken ayrıntılara fazla takılmaz; hikâyenin özünü alır, gereksiz betimlemeleri atar. Bazı bölümlerde Şeyhî’den uzaklaşıp Nizâmî’ye yaklaşır, bazen de Nevâyî’nin etkisi belirginleşir. Eserde, Sâsânî hükümdarı Husrev-i Pervîz’in Şîrîn’e duyduğu tutkulu aşk anlatılır. Ancak bu aşk üçgeni, sadece iki kişiyle sınırlı değildir; usta bir mühendis olan Ferhâd da Şîrîn’e gönül vermiştir. Böylece iki farklı aşkın ve üç karakterin etrafında gelişen olaylar, mesnevinin omurgasını oluşturur. Celîlî,.