Can Dostlarına İksir (Şiirler - Denemeler - Öyküler)

Zamanın acımasız akışında kaybolan anılar, birer birer yüreğin kapısını çalıyor. Gençlik, sağlık, umutlar geride kalmış; geriye sadece tavana dikilmiş gözler ve geçmişin ağır yükü. O gözlerden süzülen her damla, sadece gözyaşı değil, yaşamın sessiz çığlıklarıdır aslında. İçinde fırtınalar koparken, sığınacak bir liman bile yok artık. Yaşanmamış hayatlar, pişmanlıklar, korkular ve yıkılmış duvarlar, insanı boğarcasına sarıyor. Her şey bir anda anlamını yitiriyor; ne geçmiş ne gelecek, sadece anın acımasızlığı kalıyor. Düşüncelerle dolup taşan bir baş, yaslanacak bir omuz arıyor boşuna. Ana yok, baba yok, dostlar bile kendi derdine düşmüş. Saraylar virane, limanlar uzak, fırtına dinmek bilmiyor. Çaresizlik insanı içten içe kemirirken, akıl ve duygu arasında bir savaş başlıyor. Gerçeğin tokadı suratına indiğinde, yalanla hakikat arasındaki o ince çizgi kayboluyor. İşte o an, her şeyin anlamı değişiyor.