Bütün Şiirleri 2 Cante Jondo Şiiri/Şarkılar (9-D-22 )

Gecenin karanlığında kaybolan çocuklar, uzak bir ufka dalıp gitmiş bakışlarla sessizce bekler. Kandillerin son ışıkları da sönünce, kör kızların ayı sorgulayan sesleri yükselir boşlukta. Hüzün, havada ağır ağır dönen bir ağıt gibi yayılır. Dağlar bile o uzak noktaya bakakalır; sanki zaman durmuş, her şey donup kalmış gibidir. Lorca’nın dizelerinde can bulan bu görüntüler, derin bir melankoliyi ve gizemli bir bekleyişi anlatır. Sözcükler, acının ve umudun ince çizgisinde dans ederken, okuyanı da bu büyülü dünyanın içine çeker. Şiirler, sadece duygu değil, aynı zamanda bir kültürün, bir coğrafyanın ruhunu taşır. Her dize, bir hikâye anlatır; her kelime, bir anlam katmanı ekler.