Bitmesi Gerektiği Gibi

Emre Nazım Mert, *Bitmesi Gerektiği Gibi* ile görünmeyenin peşine düşüyor. Şehrin çatlaklarında biriken pisliği, umursamazlığın soğuk yüzünü Kafkaesk bir dille ortaya koyuyor. Kiri görmezden gelenlerin adaleti, zamanla linçe dönüşen bir öfkeye dönüşüyor. Ardından kenar mahallelere, değişmeyen kaderlerin gölgesine uzanıyoruz. Nesiller geçse de aynı hikâyeler tekrarlanıyor sanki. Sonra önyargının ağırlığı düşüyor omuzlara; savaşın yıkıntısından kaçıp gelen çocukların üstüne. Bir köyde masalların ardına saklanan gerçekler açığa çıkıyor. Köyün sahibi, masalın büyüsüyle birlikte devriliyor. Beş farklı öyküde, beş farklı ses: absürt, gerçekçi, fantastik. Mert, hayata ve insana farklı pencerelerden bakıyor; her biri kendi dilini, acısını, umudunu taşıyan karakterlerle.