Beş Parasızdım Ve Kadın Çok Güzeldi

İstanbul’un karla kaplı sokaklarında, bir zamanların genç satranç şampiyonu, artık eski bir istihbaratçı olarak sürünüyordu. Cebinde beş kuruş yokken, barda karşılaştığı o gizemli kadın, kayıp babasını bulması karşılığında yüklü bir ödeme teklif etti. Teklifi kabul etmesinin tek sebebi parasızlık değildi; belki de bu iş, içindeki çürümeye yüz tutmuş adamı yeniden ayağa kaldırırdı. Ne var ki, peşine düştüğü izler, onu bir zamanların en acımasız katilinin gölgesiyle karşı karşıya getirecekti. Kanlar içinde yerde yatarken, tepesinde dikilen adamın soğuk sesi çınladı: "Bu iş satranç gibi hesaplanmaz." Son silah sesleriyle birlikte, ruhu bedeninden kopup gökyüzüne doğru süzülürken, her şeyin çok geç olduğunu anladı.