Antakya Şiirinin Dört Ustası

Antakya’nın sokaklarından yükselen sesler, dört şairin kaleminde evrensel bir dile dönüştü. Süleyman El-İsa, Ali Yüce, Süleyman Okay ve Sabahattin Yalkın, yaşadıkları toprağın izlerini silmeden, onun acısını, umudunu ve direncini şiire taşıdılar. Coğrafyanın kaderini yazan değil, o kaderi yeniden çizen oldular. Resmi tarihin gölgesinde kalan gerçekleri aydınlattılar; suskunluğa, unutulmaya ve baskıya karşı sözü silah gibi kullandılar. Öğrenmekten, öğretmekten, mücadele etmekten yılmadılar. Bazen yalnız bırakıldılar, bazen susturulmak istendiler ama asla vazgeçmediler. Acı taşları ellerinde eritip, güzelliğe çevirdiler. Şiirleri, Antakya’nın yalnızca bir şehri değil, bir vicdanı, bir hafızayı anlatıyor.