Anla Eylül'ünü İçimin & Hüznün Kimliğidir Şiirim

Eylülün serin nefesiyle titreyen dallar, son umut kırıntılarını savururken, bir pencere aralığından süzülen yalnızlık, içindeki fısıltılara kulak veriyor. Geçmişin solgun sarısına bürünmüş anılar, tavan arasında unutulmuş aşkların sessiz çığlıklarına karışıyor. Şair, hüznü bir kimlik gibi taşıyor; üşümüş gülümsemelerine dokunmamızı, hayatın fotoğraflarına düşen izlerini okumamızı diliyor. "Yeniden yaz beni," diye fısıldıyor kelimeler, sanki her dize bir yalvarış, her satır bir nefes alış. İçindeki eylülü anlamamızı isteyen bu şiirler, kırık dökük hayallerin ve yarım kalan hikâyelerin peşinde, sessiz bir şarkı gibi akıyor.