Ziyan

Donmuş anılar içinde yaşayanlar, yavaş yavaş yok olmaya mahkûmdurlar. Bir cennet hayal edilmektedir, ancak bu cennet paslı demirlerin hakim olduğu, beyaz angora gibi tel örgülerle sarılmış bir yerdir. Sessiz bir ayaz hüküm sürerken, bekleyiş devam etmektedir. Deriler buruşmuş, mor diş izleriyle dolu ve herkes yerlerinde donmuş gibi beklemektedir. Hayatın zehri yavaş yavaş içlerine sokulmak istenmektedir. Bu soğuk ve donmuş dünyada, herkesin plaatsında kalması ve beklemesi istenmektedir.