Zihin Yönetmeni

Son nefesine bir saat kala ne yapacağını bilmeyenler için zaman çoktan tükenmiş olabilir mi? Belki de farkında olmadığımız bir son, çoktan üzerimize örtülmüş bir kefen gibi bekliyordur. Baran, aşkın yıkıntıları arasında sürüklenirken, kendini hep başkalarının gözündeki yansımasından farklı görürdü. Ona göre her şey, zihninin kurduğu bir oyunun parçasıydı sadece. Karanlığa tutkun birine gölgeyle gözdağı vermek gibi absürt bir ironiyle karşı karşıyayken, gerçek mi yoksa kurgu mu olduğunu ayırt etmek imkânsız hale geliyordu. Yaşadığı her an, belki de hiç bitmeyecek bir sonun gölgesinde geçiyordu.