Zeyni Efendi’nin Envarü’l-Hüda’sı Üzerine Dil İncelemesi

XVI. yüzyılda Eski Anadolu Türkçesinin yerini Osmanlı Türkçesine bırakmasıyla birlikte, Farsça ve Arapça önemli eserlerin ortaya çıkmasına sahne oldu. Bu dönemde kaleme alınan Envârü'l-Hüdâ adlı eser, genel olarak dinî konulara odaklanıyor ve Kurân-ı Kerim'den alınan ayetler ve hadislerle okuyucuya nasihat veriyor. Ayrıca çeşitli hikâyeleri de barındıran metin, korku, açlık, nur ve kıskançlık gibi konulara da değiniyor. Şiir türleri olarak münacat, mesnevi ve naat gibi örnekler de içeriyor. Metin, harekeli ve nesih yazı türüyle yazıldığı için okunması kolaylaşıyor. Dil açısından ise yalın ve anlaşılabilir bir üslup kullanılıyor. Yazar, ayetleri kullanarak şiirlere uyarlama konusunda başarılı bir iş çıkarıyor. Bu çalışma, metnin yazıldığı döneme ait imla, ses bilgisi ve şekil bilgisi açısından incelendiği üç bölümden oluşuyor.