Zamanın İçinden Geçiyorum

Hüseyin Demirci’nin kaleminden dökülen bu kısa ama derinlikli biyografi, varoluşun sessiz yolculuğuna ayna tutuyor. Anlatıcı, ne bir unvanın gölgesinde ne de bir aidiyetin sıcaklığında; zamanın akışına kapılmış, yalnızca geçip gidiyor. Her şeyin kıyısında duruyor: hem uzak hem yakın, hem tanık hem yabancı. Henüz dokunmadığı gerçekler, tatmadığı deneyimler var önünde, ama o, sadece geçiyor. Ne anlam arayışına takılıyor ne de kendini tanımlama çabasına. Sade, çıplak bir varoluşun izini sürüyor sayfalar; kimsenin ağası olmadığı, hiçbir yerin sahibi olmadığı bir hayatın öyküsü. Kırılganlığı ve gücü aynı anda taşıyan bu metin, insanın zaman karşısındaki çaresizliğini ve özgürlüğünü aynı anda hissettiriyor.