Zamanın Hırçın Soluğu

Eylül rüzgârı, yoksulluğun çıplak yüzünü savururken sokaklarda; aç midelerin fısıltısı, düzenin övgüleri arasında kaybolup gider. İşçi kadınların yorgun adımları, ardında ağlayanı kalmamış çocukların sessiz çığlıkları, lokanta camlarına yaslanan yaşlıların özlem dolu bakışları... Kimdir bu Eylül’ün gölgesinde unutulanlar? Kimdir bedenini bir lokma ekmeğe değişenler, kaldırımlarda yalnızlığa terk edilenler? Berrin Taş’ın keskin dizesi, acının sesini duyurmak için suskunluğun duvarlarını yıkıyor. Kısa ama vurucu bir yolculukta, zamanın hırçın soluğuyla yüzleşiyoruz; unutulmuşluğun, yoksunluğun ve direnişin izinde.