Zamanı Kuşandım

Yılların ardında saklı kalan umutlar, gecenin karanlığında doğan güneşler gibi sessizce bekler. Zaman, bir nefes alıp veriş kadar hızlı akar; ne gam kalır geride, ne de keder. Dudaklardan dökülen dualar, titreyen eller, buğulu gözler... Yaşanmışlıkların izi, yorgun yollarda düşüncelere dalınca anlaşılır. Hasretin dumanı tüter gözlerinde, sözlerinde sen varsın; yüreğinin derinliklerinde hep sensin. Gündüzler, geceler, aylar, yıllar... Hep akan bir ırmak gibi, sonu olmayan bir noktada süzülür kartalın kanatları. Köprüler geçilsin diye yapılır, ama göçler geçmese de buradan, selvi ve kavaklardan esen rüzgârın fısıltısı kalır geride. Hayat, yaşandıkça güzelleşir; her anı, her detayıyla enfes bir yolculuktur. Zamanı kuşanmak, geçip giden her saniyeyi anlamla doldurmak demektir.