Yüzümün Çocukluğu

Yüzümün Çocukluğu, Said Yavuz'un kaleminden çıkan şiir dolu bir eser. Şair, hayatın içinden çıkan duyguları ve düşünceleri, suya söğüt gölgesi gibi seren bir üslupla anlatıyor. Elleri terlemeyen, yüzü olmayan bir varlığın sözleri nasıl bir anlam taşıyabilir? Bu şiirlerde, dudak kıvrımındaki ebru gibi güzel sözler, yüzün absenceinde nasıl bir anlam bulabilir? Yavuz'un şiirleri, yüzün çocukluğunu arayışta, sözün kuğusu gibi güzel ve anlamlı bir yolculuğa davet ediyor.