Yüreğime İkamet Edenim

Anne, bir ömür boyu süren sevginin adıdır; yamalı bir yorgan gibi sarar çocuğunu, üşüdüğünde ısıtır. Her sözü, nakış nakış işlenmiş bir öğüttür; değerlerini kuşaktan kuşağa aktarır. Bir lokma ekmek kadar doyurucudur anne şefkati, aç yüreklere umut olur. Parmakları, taranmış saç telleri gibi düzelten, yol gösteren bir tarak misali dokunur evladına. Omuzları, güvenli bir limandır; huzur verir, sığınak olur. Dizleri, yorgun bedenlere rahat bir yastık sunar. Gözleri, hiç kapanmayan bir nöbetçi gibi korur çevresini. Masal, Down sendromuyla dünyaya gözlerini açtı ama güler yüzüyle tüm önyargıları yıktı. Onun varlığı, bu satırları yazdıran ilham kaynağı oldu. Elinizdeki mektuplar, bir annenin kızına duyduğu sevgiyi, yaşamın zorluklarına rağmen umudu ve mücadeleyi anlatıyor. Kim bilir, belki siz de kendi annenizde, anneliğinizde ya da çevrenizdeki bir annede bu duyguların yankısını bulacaksınız.