Yol Bitmeden

Eski bir mahalleye yıllar sonra dönmek, karlı bir kış sabahında geçmişe yolculuk etmek gibi bir his uyandırıyor. Gözler alışverişte, tanıdık yüzler, sokaklar ve evler aranıyor ama bulmak zor görünüyor. Çünkü mahalle, devasa sitelerin ve blokların altında kaybolmuş gibi. Mahallenin sıcaklığını, komşuluk ilişkilerini, telaşlı sabahları ve akşamları anımsamak ise bir başka hikaye. Birden, simit tepsisi taşıyan bir simitçi ortaya çıkıyor. Yıllar öncekiler gibi, aynı adımlarla, aynı enerjiyle "simit, simitçi" diye bağırarak ilerliyor. Değişen hiçbir şey yok gibi. Selamlaşıp, hatırlaştıktan sonra bir simit alınca, her şey sanki eskisi gibi oluyor.