Yıkılmadım Ayaktayım

Gülümsemenin bir bedeli yoktur belki, ama o gülümsemeyi hak etmek için katlanılanlar az değildir. Hayat insanı kırdığında, umutları sarsıldığında, yürek daraldığında dimdik ayakta kalabilmek, aslında değişimin ilk adımıdır. Her düşüş, yeniden doğmanın tohumlarını taşır içinde; her acı, daha güçlü bir duruşun habercisidir. Eğilmek kolaydır, ama eğilenler basamak olur ancak. Oysa dik duranlar, kendilerine sığınacak bir liman yaratır. Kırıl, değiş, güçlen, umursama ve gülümse – hayatın formülü bu kadar basit, bu kadar zor. Hayalleri olanlar, duaları olanlar, asla pes etmez. Onlar, yollarına taş koyanlara aldırmadan ilerler. Ya geri kalanlar? Onlara sesleniyor kitap: "Boş hayallerin peşinde kaybolma, kenara çekil ve gerçek rüyacıların geçişine izin ver!" Çocukluğuna dön, o masum günlerin ayakkabılarını giy, sırtına heybeni al. İçine umutlarını, acılarını, haksızlıklarını ve inancını koy. Derin bir nefes al ve.